Wątroba kota potrafi długo pracować bez skarg, dlatego jej choroby ujawniają się często dopiero, gdy są zaawansowane. Najgroźniejsza z nich, lipidoza, rozwija się u kota, który przestał jeść, dlatego głodówka bywa tu początkiem dramatu.
FIP przez lata uchodził za wyrok, na który nie było ratunku. Dziś, dzięki leczeniu przeciwwirusowemu, wiele chorych kotów udaje się uratować, dlatego wczesne rozpoznanie ma większe znaczenie niż kiedykolwiek.
FeLV to jeden z najgroźniejszych wirusów kotów, bo powoli rozbraja układ odpornościowy. Dobra wiadomość jest taka, że przed zakażeniem chroni prosty test i szczepienie, a wiele zakażonych kotów przy dobrej opiece żyje spokojnie latami.
FIV to retrowirus, który latami osłabia odporność kota, choć zwierzę może przez długi czas wyglądać na zdrowe. Nazwa koci AIDS brzmi groźnie, ale dobrze prowadzony kot FIV dodatni potrafi żyć wiele lat w spokoju.
Astma kota to przewlekła, alergiczna choroba dróg oddechowych, w której oskrzela okresowo się kurczą i zwężają. Charakterystyczny napad kaszlu z wyciągniętą szyją bywa mylony z próbą zwrócenia kuli włosowej, a to zupełnie inny problem.
Giardia to jeden z najczęstszych powodów przewlekłej, cuchnącej biegunki u kotów, zwłaszcza młodych i żyjących w skupiskach. Bywa uparta, ale przy dobrej diagnostyce i higienie środowiska da się ją opanować.
Kot, który uporczywie drapie uszy i potrząsa głową, prawie zawsze ma z nimi problem. U młodych zwierząt najczęstszym winowajcą jest świerzbowiec uszny, ale przyczyn bywa więcej.
Napad drgawkowy u kota wygląda przerażająco, ale najważniejsze jest zachowanie spokoju i kilka prostych kroków. Wyjaśniamy, jak rozpoznać napad, jak pomóc kotu i kiedy sytuacja robi się stanem nagłym.
Sterylizacja kotki to jeden z najważniejszych zabiegów profilaktycznych w jej życiu. Chroni przed ciążami, ropomaciczem i guzami sutka, a przy tym jest rutynowa i bezpieczna.
Kastracja kocura to prosty i szybki zabieg, który kończy znakowanie moczem, ogranicza ucieczki i walki. To także realna ochrona przed groźnymi chorobami zakaźnymi.
Mikroczip to najpewniejszy sposób, by zagubiony kot wrócił do domu. Zabieg trwa kilka sekund i przypomina zwykły zastrzyk, ale liczy się to, co dzieje się później: wpis do bazy i jego aktualizacja.
Badanie krwi to okno do wnętrza kota, które pokazuje to, czego nie widać z zewnątrz. Zwykle łączy dwa panele: morfologię i biochemię, a każdy z nich mówi o czym innym.
