Kot snowshoe

Kot snowshoe łączy umaszczenie point i niebieskie oczy z charakterystycznymi białymi łapami oraz towarzyskim, psim charakterem. Wywodzi się od kota syjamskiego i amerykańskiego krótkowłosego, a idealne umaszczenie czyni go rasą rzadką i trudną w hodowli.

Charakter

Snowshoe to kot towarzyski i mocno związany z człowiekiem, o temperamencie łagodniejszym niż u przodków syjamskich. Lubi być blisko opiekuna, chodzi za nim po domu i chętnie uczestniczy w codziennych zajęciach. To rasa, która źle znosi ignorowanie i najlepiej czuje się tam, gdzie ktoś poświęca jej uwagę.

Rasa słynie z inteligencji i psich zachowań. Wiele snowshoe uczy się aportować, otwierać drzwi i reagować na imię, a niektóre lubią wodę i bawią się kapiącym kranem. Snowshoe potrafi też być zaskakująco uparty i konsekwentny, gdy czegoś chce, dlatego zabawa oraz nauka prostych sztuczek to dla niego świetny sposób na spożytkowanie energii.

Snowshoe jest rozmowny, choć ma głos łagodniejszy i mniej przenikliwy niż kot syjamski. Komentuje domowe sprawy, wita opiekuna w drzwiach i chętnie prowadzi z nim swoiste rozmowy. Osoby ceniące absolutną ciszę powinny wziąć tę gadatliwość pod uwagę, bo należy ona do natury rasy.

Z dziećmi oraz innymi zwierzętami snowshoe dogaduje się dobrze, o ile dostanie spokojne wprowadzenie. To kot, który lubi towarzystwo i często wybiera życie w parze, dlatego przy pracy poza domem warto rozważyć drugie zwierzę. Samotność jest dla tej kontaktowej rasy realnym stresem.

Snowshoe bywa wrażliwy i przywiązuje się do rutyny, więc nagłe zmiany potrafią go wytrącić z równowagi. Dla początkującego opiekuna to wdzięczna rasa, o ile jest gotów zapewnić jej dużo kontaktu. Praktyczne przygotowania do przyjęcia kota opisujemy w poradniku pierwszy kot w domu.

Wygląd

Snowshoe łączy umaszczenie point z charakterystycznymi białymi łapami, którym zawdzięcza nazwę oznaczającą śnieżny but. Ciemniejsza maska, uszy i ogon kontrastują z jaśniejszym korpusem, a na pysku często pojawia się białe, odwrócone V. Białe znaczenia na łapach przypominają skarpetki i to one, obok maski, są znakiem rozpoznawczym rasy.

Sylwetka jest umięśniona i zwarta, o średniej wielkości, mocniejsza niż u smukłego syjama. Dorosłe koty ważą 3,5-5,5 kg, a samce bywają wyraźnie masywniejsze od samic. Głowa ma kształt zbliżony do trójkąta o zaokrąglonych liniach, a oczy są zawsze niebieskie, co stanowi jeden z warunków wzorca.

Sierść jest krótka, gładka i przylegająca, z niewielką ilością podszerstka, dlatego wymaga niewiele pielęgnacji. Umaszczenie point kształtuje się pod wpływem temperatury, dlatego kocięta rodzą się niemal białe, a kolor nabiera głębi przez pierwsze miesiące i lata życia. Chłodniejsze partie ciała ciemnieją mocniej niż cieplejszy tułów.

Rozmieszczenie białych znaczeń jest u snowshoe wyjątkowo trudne do przewidzenia i powtórzenia. To jedna z przyczyn, dla których hodowla wzorcowych osobników jest wymagająca, a idealnie umaszczone koty rzadkie. Najczęstsze odmiany barwne to seal oraz blue point, choć wzorzec dopuszcza także inne kolory maski.

Pielęgnacja

Pielęgnacja krótkiej sierści snowshoe jest prosta. Szczotkowanie raz w tygodniu usuwa martwy włos i ogranicza ilość sierści w domu, a przylegająca okrywa z małą ilością podszerstka rzadko się filcuje. W okresie linienia, wiosną i jesienią, warto sięgać po szczotkę częściej, bo wtedy futro wymienia się intensywniej.

Reszta higieny wygląda standardowo. Pazury skracaj co 2-3 tygodnie, uszy sprawdzaj co tydzień i czyść tylko przy widocznym zabrudzeniu, a zęby przyzwyczajaj do mycia od kocięcia, bo choroby jamy ustnej dotyczą większości dorosłych kotów. Kąpiel nie jest potrzebna, wystarcza przy realnym zabrudzeniu.

Największą potrzebą snowshoe nie jest jednak pielęgnacja, lecz kontakt i zajęcie dla głowy. To rasa inteligentna i towarzyska, która bez rozrywki się nudzi, dlatego zapewnij jej zabawki interaktywne, wędki oraz codzienne sesje wspólnej zabawy. Nauka prostych sztuczek i aportowanie zajmują jej umysł lepiej niż sama zabawka pozostawiona na podłodze.

Snowshoe lubi się wspinać i obserwować dom z góry, dlatego wysoki drapak z półkami oraz miejsce przy oknie to dobra inwestycja. Jeśli dopiero kompletujesz wyposażenie, podpowiadamy, jak wybrać drapak dopasowany do aktywnego kota. Warto też zawczasu pomyśleć o towarzystwie, bo w pojedynkę ten kot łatwo popada w nudę.

Jak każdy kot rasowy snowshoe powinien żyć w domu. Zabezpieczone okna oraz balkon chronią go przed upadkiem i ucieczką, a życie z dala od ulicy oddala ryzyko wypadków i chorób zakaźnych. Ufny i kontaktowy kot na zewnątrz łatwo pada ofiarą zagrożeń, których sam nie rozpoznaje.

Zdrowie

Snowshoe uchodzi za rasę stosunkowo zdrową i przy dobrej opiece koty dożywają 12-16 lat. To zasługa dość szerokiej bazy genetycznej i braku skrajnych cech budowy, które obciążają niektóre inne rasy. Nie oznacza to jednak, że snowshoe jest wolny od predyspozycji, dlatego odpowiedzialny wybór kocięcia wymaga znajomości ryzyk.

Najważniejszym z nich jest kardiomiopatia przerostowa, czyli HCM, najczęstsza choroba serca kotów w ogóle. Mięsień lewej komory grubieje, przez co serce z czasem gorzej pracuje, a choroba długo nie daje objawów. Reproduktory w odpowiedzialnej hodowli powinny mieć regularnie wykonywane echo serca, dlatego przy zakupie kocięcia poproś o wyniki badań kardiologicznych rodziców.

Po przodkach syjamskich snowshoe może dziedziczyć drobne cechy, które zwykle nie zagrażają zdrowiu. Należą do nich zez oraz zagięcie końcówki ogona, dawniej częste u kotów syjamskich. Dziś występują rzadziej i traktowane są jako wada urody, a nie choroba, choć rzetelny hodowca stara się ich unikać w rozrodzie.

Rasa dziedziczy też pewną wrażliwość psychiczną i przywiązanie do rutyny. Silny stres, na przykład przy przeprowadzce albo długiej samotności, potrafi odbić się u snowshoe na apetycie i zachowaniu, dlatego spokojne, przewidywalne środowisko jest u tej rasy elementem dbania o zdrowie.

Poza tym opieka wygląda jak u każdego kota. Podstawą są szczepienia zgodne z kalendarzem szczepień, regularne odrobaczanie i coroczny przegląd u weterynarza, a po 7. roku życia także badania krwi. Kocięta kupuj wyłącznie z hodowli zarejestrowanej w federacji takiej jak TICA lub WCF, gdzie bada się rodziców i wydaje maluchy po 12. tygodniu życia.

Kiedy do weterynarza

Nie zwlekaj z wizytą, gdy kot oddycha szybko w spoczynku albo z otwartym pyszczkiem, męczy się po krótkiej zabawie lub nagle słabnie, bo to możliwe objawy choroby serca. Do lekarza kwalifikuje się też każda nagła zmiana zachowania, apetytu albo poziomu aktywności. Pełną listę stanów wymagających szybkiej reakcji zebraliśmy w artykule o objawach wymagających pilnej wizyty.

Żywienie

Snowshoe je to samo, co każdy kot: pełnoporcjową karmę opartą na mięsie. Kot jest bezwzględnym mięsożercą i potrzebuje składników dostępnych wyłącznie w tkankach zwierzęcych, z tauryną włącznie, dlatego dieta bezmięsna nie wchodzi w grę. Aktywny i umięśniony snowshoe ma zdrowy apetyt, ale nie jest szczególnie skłonny do tycia, o ile pilnujesz porcji.

Zacznij od policzenia dziennego zapotrzebowania w kalkulatorze kalorii, a ilość karmy przelicz na gramy w kalkulatorze dziennej porcji. Porcje odmierzaj wagą kuchenną, a nie na oko, bo nawet ruchliwy kot potrafi przytyć, gdy miska jest stale pełna.

Dobrym rozwiązaniem jest karma mokra albo model mieszany. Snowshoe, jak większość kotów, pije niechętnie, a mokra karma dostarcza wodę, wspiera nerki i pozwala kotu najeść się przy mniejszej liczbie kalorii. Jeśli łączysz mokrą z suchą, proporcje policzysz w kalkulatorze mieszanego karmienia.

Po kastracji zapotrzebowanie energetyczne spada, a apetyt często rośnie, dlatego zmniejsz wtedy porcje w porozumieniu z lekarzem i obserwuj sylwetkę. Przysmaki wliczaj do dziennego bilansu tak, by nie przekraczały 10% kalorii. Karmę zmieniaj stopniowo przez 5-7 dni, mieszając nową ze starą, bo nagła podmiana kończy się zwykle biegunką.

Historia rasy

Historia snowshoe zaczyna się w latach 60. XX wieku w Filadelfii. Hodowczyni kotów syjamskich Dorothy Hinds-Daugherty zauważyła w swoim miocie kocięta z białymi łapami i postanowiła utrwalić tę cechę. Do dalszej pracy włączyła koty amerykańskie krótkowłose, które dały rasie mocniejszą budowę i szerszą bazę genetyczną.

Rasa od początku okazała się trudna w hodowli, bo powtarzalne rozmieszczenie białych znaczeń zależy od wielu genów i przypadku. Z tego powodu snowshoe długo balansował na granicy zaniku i przetrwał głównie dzięki determinacji nielicznych hodowców. Nazwa rasy nawiązuje wprost do białych łap, które wyglądają jak śnieżne buty.

Po Dorothy Hinds-Daugherty pałeczkę przejęli kolejni hodowcy, którzy dopracowali wzorzec i ustabilizowali typ rasy. To dzięki nim snowshoe przetrwał trudny okres i zyskał grono wiernych miłośników. Rasa łączy dziś cechy obu przodków: żywy, rozmowny temperament po syjamie oraz mocniejszą budowę i szerszą pulę genów po kocie amerykańskim krótkowłosym.

Snowshoe zdobył uznanie organizacji felinologicznych, w tym TICA, ale do dziś pozostaje rasą rzadką, zwłaszcza poza Stanami Zjednoczonymi. Trudność w uzyskaniu wzorcowego umaszczenia sprawia, że idealne osobniki są nieliczne i cenione. Inne rasy o umaszczeniu point porównasz w naszym katalogu ras kotów.

Ile kosztuje kot snowshoe?

Kocię z rodowodem kosztuje 2 500-5 000 zł. Na cenę wpływają renoma hodowli, linia, jakość umaszczenia oraz przeznaczenie kota, bo zwierzę z prawami hodowlanymi kosztuje więcej niż kocię wyłącznie do domu. Rasa jest w Polsce bardzo rzadka, więc na kocię często czeka się w kolejce, a oferty tanie i bez papierów niemal zawsze oznaczają pseudohodowlę.

W kwotę od rzetelnego hodowcy wliczone jest to, czego nie widać na zdjęciu: badania rodziców w kierunku HCM, komplet szczepień, odrobaczenie, chip oraz umowa kupna. Zanim kot zamieszka u Ciebie, przygotuj wyprawkę, czyli kuwetę, wysoki drapak, transporter i zabawki. Kompletną listę znajdziesz w naszej wyprawce dla kociaka.

Stałe koszty to karma dobrej jakości, żwirek oraz profilaktyka weterynaryjna. Snowshoe nie zjada więcej niż przeciętny kot podobnej wielkości, więc karmienie nie rujnuje budżetu, ale rasa potrzebuje bogatego otoczenia, dlatego wydatki na zabawki i akcesoria do wspinaczki bywają zauważalne. Pielęgnacja krótkiej sierści nie generuje dodatkowych kosztów.

Do budżetu warto dopisać rezerwę na leczenie albo ubezpieczenie zwierzęcia. Snowshoe uchodzi za rasę zdrową, ale największym pojedynczym ryzykiem finansowym pozostaje u niego kardiologia, bo kontrolne badania serca i ewentualne leki potrafią rozłożyć się na lata. Kocię z badanej linii zmniejsza to ryzyko i dlatego jest wyborem odpowiedzialnym.

Czy kot snowshoe jest dla Ciebie?