redaktorka, behawiorystka kotów, dyplom COAPE, kurs felinoterapii
Behawiorystka kotów, autorka tekstów o zachowaniu, emocjach i codziennym życiu z kotem. W OkiemKota.pl pisze o tym, co opiekunów frustruje najbardziej: sikaniu poza kuwetą, gryzieniu podczas głaskania, nocnych pobudkach i lękach. Jej podejście jest niezmienne: kot nie robi niczego "na złość", a każde trudne zachowanie to komunikat, który da się odczytać i zaadresować. W pracy z opiekunami zaczyna zawsze od wykluczenia przyczyn zdrowotnych i audytu zasobów: kuwet, misek, drapaków, kryjówek i rutyny dnia. Dopiero potem sięga po modyfikację zachowania. Ten sam porządek znajdziesz w jej artykułach: najpierw lekarz, potem środowisko, na końcu trening. Nie obiecuje cudów w trzy dni i otwarcie pisze, kiedy problem wymaga behawiorysty pracującego z kotem na miejscu. Prywatnie opiekunka kotów, które nauczyły ją więcej niż niejeden podręcznik.
Kocie liźnięcie przypomina dotyk drobnego papieru ściernego, bo powierzchnię języka pokrywają setki twardych wypustek z keratyny. Działają jak wbudowany grzebień i sztućce naraz, a przy okazji tłumaczą, skąd biorą się kule włosowe.
Kot czuje świat nosem znacznie mocniej niż my, a do tego ma drugi, ukryty zmysł zapachu w podniebieniu. To dlatego czasem zastyga z lekko rozchylonym pyszczkiem, jakby właśnie wąchał coś, czego my zupełnie nie widzimy.
Kot słyszy dźwięki, o których istnieniu nie mamy pojęcia, i namierza mysz pod podłogą z niemal chirurgiczną precyzją. Za tę supermoc odpowiadają ruchome uszy i słuch sięgający daleko poza granice ludzkich możliwości.
Dorosły kot ma 30 zębów, a kocię tylko 26. Ta różnica kryje ciekawą historię o tym, jak z drapieżnika o maleńkich mlecznych ząbkach wyrasta sprawny łowca z pełnym kompletem na całe życie.
Kot, który ssie wełnę, gryzie plastik albo połyka sznurki, może mieć picę. To zaburzenie, w którym zwierzę zjada przedmioty bez wartości odżywczej, a niektóre z nich są groźne dla jego zdrowia.
Koty też cierpią, gdy zostają same, choć robią to ciszej niż psy. Załatwianie się poza kuwetą, głośne miauczenie i niszczenie przedmiotów pod nieobecność opiekuna bywają sygnałem lęku separacyjnego.
Kot mówi całym ciałem, a nie tylko głosem. Ogon, uszy, wąsy i sylwetka razem tworzą czytelny komunikat o jego nastroju, jeśli tylko nauczysz się je odczytywać w komplecie.
Powolne przymykanie oczu to jeden z najczytelniejszych sygnałów zaufania w kocim świecie. Bywa nazywane kocim pocałunkiem i możesz na nie odpowiedzieć, budując z kotem lepszy kontakt.
Kot, który towarzyszy ci z pokoju do pokoju, zwykle okazuje więź i ciekawość, a nie tylko liczy na jedzenie. Czasem jednak takie cieniowanie mówi o stresie albo nudzie i wtedy warto się mu przyjrzeć bliżej.
Kot czai się za rogiem, a gdy przechodzisz, wyskakuje i chwyta Cię za kostki łapami i zębami. Dla opiekuna to bolesne zaskoczenie, dla kota najczęściej niewinna zabawa w polowanie, która wymknęła się spod kontroli.
Kot podchodzi do długopisu na biurku, przygląda mu się, a potem celowo strąca go łapą na podłogę i patrzy, co się stanie. To zachowanie doprowadza opiekunów do rozpaczy, a dla kota jest fascynującym eksperymentem.
Kot nagle zrywa się do biegu, galopuje po korytarzu, wskakuje na meble i po chwili wygląda, jakby nic się nie stało. Te nagłe szaleństwa mają swoją nazwę i najczęściej są zupełnie normalnym wyładowaniem energii.
